çocuklarda yaramazlık

Çocukların istenmeyen davranışlarda bulunmasına, ebeveynler “yaramazlık” olarak nitelendirmektedir. Yaramazlık belirli yaş dönemleri için normal kabul edilmektedir. Çocuklar yaşlarının gereğince, bir şeyleri keşfetmeye çalışmaktadırlar. Çocuk herhangi bir yaramazlık yaptığında ailesi ona bunun yanlış olduğunu söyler, kızar hatta bağırır… Aileler, çocuklarındaki yaramazlığın hep çocuklarındaki karakterden dolayı olduğunu düşünülürler. Aslında anne-babalar, çocuklarının karakterlerinde çok büyük bir rol oynadıklarının farkında bile değillerdir. Yaramazlığı psikolojide, çocukların saldırgan olduğu davranışlar olarak tanımlanmaktadır. Bunlar genellikle; birşeyleri yıkıp dökme, yakma, kırma, bozma vb… olumsuz davranışlardır. Aslında çocuklardaki bu yaramazlık olarak nitelendirilen olumsuz davranışlar, tamamen aile içindeki güvensizlik ortamından kaynaklanmaktadır. Çocuk küçükken anne ya da babayla güvenli bir bağlanma yaşayamamıştır. 

Çocuklar, en çok anne-babadan biri yanlarında değilse ve bu, bir süreklilik kazandıysa yani uzun zamandan beri bir iletişim kurulmadıysa daha da fazla yaramazlık yapmaktadırlar. Özellikle boşanmış ailelerin çocukları, kendilerini yalnız hissetmekte ve bunu dışarıya karşı bir saldırganlık olarak ortaya çıkartmaktadırlar ya da içe kapanık olarak tırnak yeme, parmak emme davranışı olarak ortaya çıkartmaktadırlar. Aslında çocuk ebeveynlerinin birinden daha az ilgi aldığı için, ilgi çekmeyi bu şekilde ifade etmektedir.

Peki bu sorun nasıl çözülmeli? Çocuğunuz eğer 5-6 yaşında sizi anlayacak düzeye geldiyse basit ve yalın bir dille, yaramazlık yapmaması gerektiği anlatılmalıdır. Okul çağından önceki dönemde bulunan çocuklara ise dolaylı yoldan yani hikaye ile anlatılmadır. Örneğin anlatılan hikayedeki çocuğun evi dağıttığı, camı kırdığı, annesini üzdüğü ama ilerde asla mutlu olmadığını konu alan hikayeler anlatılmalıdır.